Obserwuj nas

Konto Parafii

Bank Spóldzielczy

75 9171 0004 0013

9609 2000 0010 

Ocieka @diecezja.tarnow.pl

17 22 35 742

Kontakt

Adres

Ocieka 351

39-104 Ocieka

Przyjście Syna Człowieczego na świat powoduje, że Dobra Nowina jest słyszana przez ludzi. Czas się wypełnia i bliskie jest Królestwo Boże. Jest tak bliskie i tak rzeczywiste, że Ono jedynie nadaje sens i kierunek życiu człowieka. Nowe istnienie głoszone przez Chrystusa spotyka się jednak z oporem ze strony zła. Jezus jednak pełni swoje posłannictwo nauczając uzdrawiając chorych i uwalniając ludzi z niewoli grzechu i w ten sposób ucieleśnia obecność Królestwa Bożego.

Jezus został zaproszony przez Piotra do swego domu. Tam mimochodem jest poinformowany o chorobie teściowej jego gospodarza. Nie jest proszony o uzdrowienie przy okazji wizyty w tym domu, a jedynie poinformowany o chorobie. Gdzieś między wierszami może ukrywać się cicha intencja, czysto ludzkiego oczekiwania, żeby Jezus dokonał cudu uzdrowienia. Ciągłe przebywanie z Jezusem pozwala uczniom przedstawiać Mu swoje potrzeby i uzyskać niezwłoczną pomoc. Piotr głosząc swoje świadectwo o Jezusie będzie mówił o relacji, jaka łączy go z Mistrzem, będzie głosił o dobrodziejstwach jakie od Niego otrzymał albo doświadczył tylko dzięki bliskości Nauczyciela.

Uzdrowienia są znakami, które ukazuje Jezus, aby pomóc uwierzyć innym w to: Kim jest Syn Człowieczy. Niekoniecznie musi to dotyczyć chorego, bo choć wiara oznacza także ufność i nie jest wystarczającym warunkiem uzdrowienia, to uzdrowienie jest czymś więcej niż tylko wyleczenie z określonej choroby. Dotknięcie Jezusa przywraca odrzuconym ich właściwe miejsce w rodzinie ludzkiej.

Wszyscy uzdrowieni z fizycznych dolegliwości są obrazem adresatów działalności Jezusa. Tymi ludźmi są wszyscy, którzy źle się mają w sferze duchowej, a mianowicie grzesznicy. Ewangelista zwraca baczną uwagę na jednorodną i konsekwentną charakterystykę tych, do których zwraca się Jezus, aby uzmysłowić wszystkim, że są nimi ci wszyscy, o których Marek pisał, że przychodzą do Jana wyznając swoje grzechy (por. Mk 1,5).

Duchowi przeciwnicy Chrystusa wiedzą dokładnie kim On jest, dlatego od razu Go rozpoznają i mówią o tym wobec zebranych. Jezus od razu ucina ich wypowiedź i każe zamilknąć. W przeciwieństwie do złych duchów ludzie nie mają pełnego obrazu Jezusa, stąd musi ich powoli przygotować na to, by rozpoznali w Nim umierającego i zmartwychwstałego Mesjasza.

Działalność Jezusa to nie posłanie ograniczone do pojedynczych ludzi, czy określonych, nadzwyczajnych sytuacji. Zakaz skierowany do demonów rodzi pytanie o prawdziwą tożsamość cudotwórcy, a jednocześnie o ostateczny cel działalności Jezusa. Z pewnością doświadczający cudów Jezusa nie mają dowiedzieć się tego, o czym wiedzą demony. Jaki jest cel Ewangelii tego jeszcze czytelnik się nie dowie, bo pozostałby w określonym historycznym miejscu, a ze strony wierzącego konieczne jest opuszczenie ciepłego gniazdka i udanie się w drogę za Jezusem. Podczas tej wędrówki człowiek doświadczy, dlaczego Jezus nie chce ujawnić swojej tożsamości przez tych, którzy ją znają. Idąc z Jezusem wierny ma możliwość poznać cel cudotwórczej działalności Jezusa, ze szczególnym akcentem, który pada na egzorcyzmy.

06 lutego 2021

Garść myśli człowieka wierzącego.

Parafia Św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Ociece